Krótkofalarstwo (ang. HAM Radio, Amateur Radio – radiowa służba amatorska) polega na nawiązywaniu łączności za pomocą radiostacji (które zwyczajowo potwierdza się kartami QSL), uczestnictwie w zawodach krótkofalarskich, jak również konstruowaniu urządzeń radiowych i systemów antenowych. My krótkofalowcy – jako jedyni spośród wszystkich służb korzystających z urządzeń radio-nadawczych mamy wyjątkowy przywilej – możemy pracować na urządzeniach wykonanych własnoręcznie. Aby z nich korzystać nie trzeba mieć żadnych homologacji i dodatkowych zezwoleń. Najwięcej osób używa jednak urządzeń fabrycznych.
To hobby ma wiele dyscyplin. Krótkofalowcy w zależności od szczegółowych zainteresowań albo możliwości sprzętowych mogą pracować rożnymi emisjami. Od telegrafii, czyli alfabetem Morse’a, fonią, emisjami cyfrowymi, są prowadzone eksperymenty z telewizją. Są wśród nas osoby które upodobały sobie pracę na falach średnich i krótkich. Główną cechą tego zakresu jest to że można nawiązywać łączności międzykontynentalne (DX) na dystansach rzędu tysięcy kilometrów, dysponując tylko prostymi urządzeniami o niewielkiej mocy i zwykłymi antenami drutowymi! Na falach krótkich można prowadzić łączności dalekiego zasięgu poprzez odbicie od jonosfery, występujące powszechnie. Fala radiowa po opuszczeniu anteny odbija się od jonosfery i po tym odbiciu powraca na ziemię bardzo daleko. Zupełnie dalekie łączności z innymi kontynentami uzyskuje się poprzez zjawisko kilkakrotnych odbić, niekiedy oblatujących kulę ziemską dłuższą drogą.
Inne osoby preferują pracę w zakresie fal ultrakrótkich. W tym paśmie krótkofalowcy najczęściej używają małych urządzeń przenośnych lub samochodowych, mogących współpracować z tzw. przemiennikami tj. urządzeniami montowanymi na wysokich obiektach, odbierającymi ich sygnał i nadającymi powtórnie z większą mocą. Powoduje to zwiększenie zasięgu. W sprzyjających warunkach, do kilkuset kilometrów. Na UKF-ie krótkofalowcy korzystają też ze swoich satelitów [jest ich kilkadziesiąt – nawet geostacjonarny – i co jakiś czas wysyłane są nowe]. Można przeprowadzić łączność z astronautami ze stacji ISS. Zazwyczaj co najmniej jeden z astronautów każdej misji jest krótkofalowcem. Poza posługiwaniem się przemiennikami lub satelitami, krótkofalowcy na falach ultrakrótkich mogą wykorzystywać zjawiska występujące sporadycznie: odbicia od zorzy polarnej, meteorytów, zjonizowanych warstw atmosfery, a nawet chmur burzowych. Inną ciekawostką są próby łączności poprzez odbicia od tarczy księżyca. Jednak ze względu na bardzo słaby powracający sygnał, potrzebne są do tego bardzo sprawne, wyspecjalizowane systemy antenowe.
